Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

1127. Αναθυμιάσεις (Σε Τρίτο Πρόσωπο)


Συναντήθηκαν. «Αθηναϊκόν», επί της Θεμιστοκλέους. Έφαγαν. Ήπιαν. Κινήσανε προς το σταθμό Συγγρού-Φιξ του metro.

Κατηφόριζαν την οδό Μακρυγιάννη. Προσπέρασαν το Μουσείο της Ακρόπολης.

«Με παρηγορεί η σκέψη ότι ενδεχομένως κάποιοι, κάπως, έχουν αποτυπώσει την εικόνα των κτισμάτων της Ακρόπολης στην ακμή τους. Ακόμα περισσότερο ότι κάπου, ίσως, υπάρχουν αντίγραφά τους σε φυσικό μέγεθος»

της είπε.

Καμία αντίδραση.

Τον πείραξε. Αυτό και όλα τα άλλα.


21/09/2017 

Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

1126. Σολιψισμός: Μια Λέξη, Μια Έννοια, Ένα Κάτι!


Σολιψισμός, λοιπόν. Μια λέξη. Και τα από αυτήν πίσω; Θα τα δούμε!

Τη λέξη την πρωτοσυνάντησα, αν με τις λέξεις αυτό να συμβαίνει μπορεί, την Πέμπτη 14 Απριλίου του 2016. Διάβαζα, τότε, το ογκώδες και ενδιαφέρον του Νίκολας Όστλερ βιβλίο «ΛΟΓΟΚΡΑΤΟΡΙΕΣ» (POLARIS, 2015, ISBN 978-960-6829-67-3, σε μετάφραση του Νίκου Κούτρα).

Το έκτο κεφάλαιο του βιβλίου είχε τίτλο «Τρεις χιλιάδες έτη σολιψισμού: οι περιπέτειες της Ελληνικής». Δεν, βεβαίως, έχασα την ευκαιρία να υπογραμμίσω τη λέξη «σολιψισμός» και να σημειώσω ένα κομψό «λ» στο περιθώριο της σελίδας με το, Faber-Castell HB κόκκινο και χρυσό, μολύβι μου. Θα κύκλωνα και τον αριθμό της σελίδας, αν υπήρχε, και όλο αυτό δεν σήμαινε τίποτα άλλο παρά να αναζητήσω στα λεξικά (μου) την υπογραμμισμένη λέξη.

Η τελευταία φορά που συνάντησα τη λέξη ήταν στη σελίδα 24  του βιβλίου «ΤΟ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟ ΣΥΜΠΑΝ ΜΑΣ» του Max Tegmark (ΤΡΑΥΛΟΣ, 2015, ISBN: 978-618-5061-05-0, σε μετάφραση Νίκου Αποστολόπουλου) που τις μέρες αυτές ξεκίνησα να διαβάζω. Ημερομηνία; Τρίτη, 12 Σεπτεμβρίου 2017 (εμένα η λεπτομέρεια θα με κατασπαράξει). Στο ερώτημα, λοιπόν, «Τι είναι πραγματικότητα;», για να επανέλθουμε στη σελίδα 24, μία πιθανή, κατά τον Max Tegmark εκδοχή της περίπτωσης το πιο πάνω ερώτημα να «στερείται απάντησης με νόημα» είναι και η «Δεν υπάρχει πραγματικότητα (σολιψισμός)». Εδώ είμαστε!

Ξεκίνησα την αναζήτηση από το Λεξικό της ακαδημίας Αθηνών (και επιμένω στο πεζό της ακαδημίας α!) στο οποίο η λέξη αναφέρεται ως φιλοσοφική θεωρία στην οποία υπάρχει άρνηση της ύπαρξης του κόσμου και αποδοχή, ως μόνης πραγματικότητας, του υποκειμένου και της συνείδησής του. Όλα αυτά από το γαλλικό solipsisme.

Στο εικοσάτομο Λεξικό του Πάπυρου τo λήμμα «σολιψισμός» είναι εκτενέστερο και λεπτομερέστερο. Από το λεξικό αυτό, λοιπόν, πληροφορούμαστε ότι: 1. Κατά τον Καντ ο σολιψισμός ταυτίζεται με τον ηθικό εγωισμό 2. Ο σολιψισμός αποτελεί ακραία μορφή του υποκειμενικού ιδεαλισμού, κατά την οποία το Εγώ, με τις αισθήσεις, τα αισθήματα και τις εμπειρίες του, αποτελεί τη μόνη υπαρκτή πραγματικότητα για την οποία μπορούμε να είμαστε βέβαιοι, άλλως αυτοκρατία 3. Στη φράση «υπερβατικός σολιψισμός», κατά Χούσερλ, αντίληψη κατά την οποία καθετί που μπορεί να έχει για κάποιον την αξία του Είναι συγκροτείται μέσα στο Εγώ του και καθετί που υπάρχει φαίνεται να είναι μια απλή στιγμή του δικού του υπερβατικού Είναι.
Όσο για την ετυμολογία της λέξης αυτή αποδίδεται στο αγγλικό solipsism το οποίο προκύπτει από το λατινικό solus «μόνος» + ipse «ο ίδιος» + κατάληξηism.

Ανατρέχοντας στην δωδεκάτομη εγκυκλοπαίδεια του Πάπυρου – Λαρούς, έκδοση του 1964, στο λήμμα «σολιψισμός», το περιεχόμενο του οποίου αποτελεί μετάφραση από την εγκυκλοπαίδεια Λαρούς, έχουμε, το παρενθέσεων εντός, «Κατά τον Ντεκάρτ ο σολιψισμός είναι ο πρώτος χρόνος της φιλοσοφικής μεθόδου, ο χρόνος της αμφιβολίας και της ριζικής προβολής του ζητήματος των κοινών τεκμηρίων».

Τέλος, στο βιβλίο «Ερμηνευτικό Λεξικό Των – ισμών» του Γιώργου Α. Χασιάκου (επικαιρότητα, 1988, ISBN: 960-205-017-9) και στη σελίδα 282 μπορούμε να διαβάσουμε:

σολιψισμός ή αυτοκρατία: Φιλοσοφική θεωρία, σύμφωνα με την οποία το προσωπικό (ατομικό) «εγώ» αποτελεί τη μόνη αληθινή πραγματικότητα, γιατί έχουμε άμεση αντίληψή του με τις αισθήσεις μας, ενώ τα άλλα «εγώ», επειδή δεν έχουμε γι’ αυτά συνείδηση, αλλά παραστατική κι έμμεση αντίληψη, δεν παρουσιάζουν αντικειμενική υπόσταση. Σχετικά ο Καρτέσιος διατυπώνει την άποψη ότι, ο σολιψισμός αποτελεί το πρώτο χρονικό βήμα στη φιλοσοφική μέθοδο, που είναι, όμως, απαραίτητο για την περαιτέρω διερεύνηση, για να μας οδηγήσει από την αμφιβολία στην τεκμηρίωση και στην ουσιαστικότερη προβολή των ζητουμένων θεμάτων.

Μετά από όλα αυτά έχω ακέραια την εντύπωση ότι ο τίτλος που επίλεξε ο κ. Όστλερ μας για το έκτο κεφάλαιο του βιβλίου του «ΛΟΓΟΚΡΑΤΟΡΙΕΣ» (Τρεις χιλιάδες έτη σολιψισμού: οι περιπέτειες της Ελληνικής) δεν κολακεύει ούτε τη γλώσσα μας ούτε εμάς. Το χειρότερο; Μάλλον έχει δίκιο!


Ένα κλικ μακριά οι, προσφάτως, αγαπημένοι Badfinger στο No Matter Whatαπό το άλμπουμ τους No Dice:


17/09/2017

Σάββατο, 2 Σεπτεμβρίου 2017

1125. ανεμόεν φρόνημα


Στην αρχή ήταν το «αείζωον πυρ». Βιβλιοδετημένο. Αγαπημένο. Πολυδιαβασμένο. Ακολούθησε το «ιλαρόν Φέγγος», το «άγρυπνον όμμα», το «φέρτατον ύδωρ», το «κάλλιστον ήμαρ» και τέλος το «ανεμόεν φρόνημα». Έξι βιβλία, μεγέθους 17Χ11,5 (ΠΧΥ) τετραγωνικών εκατοστών, του εκδοτικού οίκου «ΜΠΑΧΑΡΑΚΗΣ» της Θεσσαλονίκης. Έξι εξαιρετικά βιβλία, με αρχαίο κείμενο και μετάφραση, τα οποία συναποτελούν τη σειρά «ΚΙΒΩΤΟΣ», αν οι μέσω διαδικτύου πληροφορίες μου είναι σωστές όσον αφορά το πλήθος των βιβλίων της σειράς.

Μια σειρά την οποία συμπλήρωσα σε μόλις 23 έτη! Ξεκίνησα με το πρώτο, πιο πάνω, βιβλίο την 13/9/1994, με κόστος 2.500 Δρχ. + 4.000 κόστος βιβλιοδεσίας, και κατάληξα με το «ανεμόεν φρόνημα» την 22/8/2017 με κόστος 8,48 €. Το «αείζωον πυρ», αύξων αριθμός (Α/Α) σειράς [1], περιέχει αποσπάσματα / αποφθέγματα των Προσωκρατικών. Τα «ιλαρόν φέγγος» και «φέρτατον ύδωρ» αποσπάσματα / αποφθέγματα των Λυρικών ([Ι] και [ΙΙ]) με Α/Α [2] και [3]. Τα «κάλλιστον ήμαρ» και «ανεμόεν φρόνιμα» αποσπάσματα / αποφθέγματα των Τραγικών ([Ι] και [ΙΙ]) με Α/Α [4] και [5]. Τέλος το «άγρυπνον όμμα» αποσπάσματα / αποφθέγματα των Κωμικών με Α/Α [6].


Και στα έξι βιβλία τη μετάφραση έχει κάνει ο Μ.Ι. Μπαχαράκης για την οποία αναφέρεται ότι «. . . εφαρμόστηκε για πρώτη φορά εδώ η συνειρμική θεωρία του λόγου που αναπτύσσεται στο Συνειρμικό και Λειτουργικό Συντακτικό της Αρχαίας Ελληνικής, το οποίο κυκλοφόρησε πρόσφατα».
Ομολογώ ότι πρόκειται για μία μέθοδο η οποία λειτουργεί και, κατά την άποψή μου, δεν προσβάλλει τον αναγνώστη. Πώς είναι οι μεταφράσεις του περίφημου «ροζ βιβλίου»; Ε, λοιπόν, καμία σχέση!

Για το «αείζωον πυρ» έχω γράψει και παραθέσει αποσπάσματα εδώ, για το «άγρυπνον όμμα» εδώ, εδώ και εδώ  ενώ για το «ιλαρόν φέγγος» εδώ.

Ακολουθούν, ως συνήθως, αποσπάσματα από το «ανεμόεν φρόνημα» και τις τραγωδίες του Ευριπίδη:

Δεινός οίνος και παλαίεσθαι βαρύ
[Ανίκητο το κρασί και δύσκολο μαζί του να παλεύεις]

Λόγω ήσαν ουκ έργω φίλοι
[Φίλοι με λόγια ήτανε, μα όχι στην αλήθεια]

Αισχρόν παρά κλαίουσι θοινάσθαι ξένους
[Ειν’ απρεπές κοντά σε κλαμένους ξένοι να φαγοπίνουν]

Κρείσσον ουδέν Ανάγκας ηύρον
[Της Ανάγκης δεν βρήκα ισχυρότερο τίποτα]

Τον ηβώντα ου ράδιον είργειν
[Σε νέο φουριόζο δεν βάζεις χαλινό]

Παλαιά καινών λείπεται κηδευμάτων
[Παλιές αγάπες σβήνουνε μπροστά από τις νέες]

Πένητα φεύγει πας τις εκποδών φίλος
[Τους φτωχούς αποφεύγουν τρεχάτοι όλοι οι φίλοι]

Κακού ανδρός δώρ’ όνησιν ουκ έχει
[Κακού ανθρώπου δώρα ωφέλεια δεν έχουν]

Χρυσός κρείσσων μυρίων λόγων
[Είν’ ο χρυσός πιο δυνατός από χιλιάδες λόγια]

Ο Ζευς κολαστής των άγαν υπερφρόνων
[Ο Δίας είναι τιμωρός των άκρως αλαζόνων]

Ουδέ σ’ αρέσκει το παρόν, το δ’ απόν φίλτερον ηγή
[Δεν σ’ αρέσει ό,τι έχεις, κι αγαπάς ό,τι σου λείπει]

Το λίαν ήσσον επαινώ του μηδέν άγαν
[Το πολύ εκτιμώ λιγότερο του μέτρου]

Γλώσση ουδέν πιστόν
[Καμιά στη γλώσσα πίστη]

Η γλώσσ’ ομώμοχ’, η δε φρην ανώμοτος
[Η γλώσσα μου ορκίστηκε, όχι η συνείδησή μου]

Η ομιλία πάντων βροτοίσι γίγνεται διδάσκαλος
[Ανθρώπων δάσκαλος σ’ όλα ανατροφή και πείρα]

Εις το μηδέν ήκομεν, φρονήματος του πριν στερέντες
[Πιάσαμε πάτο, κι η παλιά περηφάνειά μας πάει]

Τολμάν ανάγκη, καν τύχω καν μη τύχω
[Να τολμήσω οφείλω, πετύχω δεν πετύχω]

Ελπίς έστ’ άπιστον
[Πλανεύτρα είν’ η ελπίδα]

Όσω πολέμου κρείσσον ειρήνη βροτοίς
[Απ’ τον πόλεμο πόσο καλύτερη στους θνητούς η ειρήνη]

Παλαίσμαθ’ ημών ο βίος
[Μια πάλη είναι η ζωή]

Το του ποδός μεν βραδύ, το του δε νου ταχύ
[Το πόδι μου είναι αργό, μα ο νους μου σαΐτα]

Αι συγγενείς ομιλίαι φίλτρον ου σμικρόν φρενών
[Των συγγενών τ’ ανταμώματα, μεγάλη χαρά της ψυχής μας]

Ούτοι φίλα τα μη φίλα
[Ν’ αγαπηθούνε δεν μπορεί όσα δεν αγαπιούνται]

Ηδύ δ’ εστί και δοκείν
[Κι ένα πιστεύω σου δίνει χαρά]

Εκ λόγου άλλος εκβαίνει λόγος
[Η μία κουβέντα φέρνει την άλλη]

Πολλοί όντες ευγενείς είσιν κακοί
[Πολλοί μεγαλογέννητοι είναι ελεεινοί]

Ουδένα οίμαι δαιμόνων είναι κακόν
[Κανένας, πιστεύω, θεός δεν είναι κακός]

Κλεπτών η νυξ, της δ’ αλήθειας το φώς
[Των κλεφτών είν’ η νύχτα, και της αλήθειας το φως]

Το τολμάν αδύνατ’ ανδρός ου σοφού
[Να τολμά τα αδύνατα, ανθρώπου μυαλωμένου δεν είναι]

Αναγκαίως έχει πατρίδος εράν άπαντας
[Είναι απαρέγκλιτο σ’ όλους ν’ αγαπούν την πατρίδα]

Ως δεινόν έχθρα οικείων φίλων
[Φριχτό η αμάχη μεταξύ των δικών σου]

Κρείσσον το δοκείν, καν αληθείας απή
[Η πίστη προτιμότερη, κι όταν ακόμη δεν είναι αλήθεια]

Σοφόν τοι το σαφές, ου το μη σαφές
[Σοφό το σαφές, ασφαλώς, κι όχι το μη σαφές]

Ζηλωτός όστις ευτύχησεν ες τέκνα
[Ζηλευτός εκείνος που ευτύχησε στα τέκνα]

Ένα κλικ μακριά η Φωτεινή Βελεσιώτου στο «Είδα Του Τρελού Τα Κλάματα» των Μίνου Μάτσα – Ελένης Φωτάκη από το ομώνυμο εξαιρετικό άλμπουμ τους:


Αφιτά και Καλό Σεπιτέμβριο!

02/09/2017

Κυριακή, 27 Αυγούστου 2017

1124. "Without You"

Υπάρχουν κάποια τραγούδια που τα ξεχωρίζεις και τα αγαπάς με το πρώτο άκουσμα. Ένα από τα δικά μου, τέτοια, τραγούδια ήταν το “Without You”. Το άκουσα, με άγγιξε, το αγάπησα το απόκτησα. Ένα δισκάκι βινυλίου στροφών 45 στροφών ήταν (RCA Victor, 46g 115) το οποίο, αν πιστέψω τις σημειώσεις μου, το αγόρασα στις 11 Απριλίου του 1972.

Το τραγούδι αυτό, λοιπόν, το πρωτοάκουσα, το αγάπησα και το απόκτησα στην εκτέλεση του Nilsson. Δεν ξέρω πώς και γιατί αλλά είχα σχηματίσει την εντύπωση ότι ο Nilsson ήταν και ο δημιουργός της όμορφης αυτής μπαλάντας.

Πριν από μερικές ημέρες επισκέφθηκα το δισκοπωλείο “IANOS”, επί της Σταδίου. Αναζητούσα παλιά άλμπουμ του Γιάννη Σαββιδάκη (βρήκα το «Απ’ Το Χάδι Στο Φιλί») και σκέφτηκα να ρωτήσω και για κάποια ιδιότροπα, τώρα πια, δικά μου. Ρώτησα, λοιπόν, τον ευγενέστατο υπάλληλο του καταστήματος, αν υπάρχουν άλμπουμ των Badfinger και του Billy Preston.

Θαύμα μέγα! Υπήρχε ένα άλμπουμ των Badfinger και δύο του Billy Preston. Έφυγα από τον “IANOS” κατά 39 ευρώ φτωχότερος και κατά τρία άλμπουμ πλουσιότερος. Σε μία σακουλίτσα το «Απ’ Το Χάδι Στο Φιλί» (Γιάννης Σαββιδάκης), το No Dice” (Badfinger) και το That’s The Way God Planned It” (Billy Preston) έκαναν παρέα στο διπλό άλμπουμ Born To Be Wild” (Ray Hamilton And Orchestra) που λίγο πριν είχα παραλάβει από το Public.

Πόσα πράγματα περνούν απαρατήρητα; Πόσα μας ξεφεύγουν; Πόσα αποκαλύπτονται με την πέμπτη, την εικοστή ή την εκατοστή φορά που ερχόμαστε σε επαφή μαζί τους;  Οι Badfinger μου άρεσαν πολύ και πριν το No Diceείχα ήδη δυο άλμπουμ τους σε μορφή mp3 (να είναι καλά το διαδίκτυο!). Τα άλμπουμ The Best Of Badfingerκαι Timeless. . .”.

Έβαλα να ακούσω το No Dice”. Το έκτο κομμάτι του άλμπουμ ήταν το “Without You”. Το άκουγα και ήταν σαν να το ακούω για πρώτη φορά! Την εκτέλεση του Nilsson αγαπούσα όμως και αυτή των Badfinger ήταν ιδιαίτερη. Με τραβούσε, μου άρεσε. Το έψαξα. Το τραγούδι ήταν δύο μελών των Badfinger! Των Pete Ham και Tom Evans! Τι κι αν υπήρχε και στα δύο άλμπουμ των Badfinger που είχα σε mp3. Είχε περάσει απαρατήρητο!

Το τραγούδι αυτό ηχογραφήθηκε από περισσότερους από 180 καλλιτέχνες ενώ οι single εκτελέσεις του Harry Nilsson (1971) και της Mariah Carey (1994) έγιναν παγκόσμιες επιτυχίες. Ο ίδιος ο Harry Nilsson όταν το πρωτοάκουσε νόμιζε ότι πρόκειται για τραγούδι των Beatles ενώ ο Paul McCartney χαρακτήρισε κάποτε την μπαλάντα αυτή σαν “the killer song of all time”.

Η όλη ιστορία για το πώς δημιουργήθηκε το τραγούδι είναι άκρως ενδιαφέρουσα και περιγράφεται στο σχετικό λήμμα (Without You (Badfinger song) της Wikipedia:  

Badfinger origins

First recorded by the rock group Badfinger, the song was composed by two of its members. Two streams, referring to real events in the songwriters' lives flowed together to create the song. Pete Ham had written a song originally titled "If It's Love" but it had lacked a strong chorus. At the time of writing the band shared residence with the Mojos at 7 Park Avenue in Golders Green. One evening, in the midst of the parties, songwriting, touring, in Golders Green, Ham and his girlfriend Beverly Tucker were about to go out for the evening. But just as they were leaving Tom Evans said he had an idea for a song – Ham said, 'Not tonight, I've promised Bev.' But she thought he would be wondering if he had done the right thing later, if he went out, – she told him – 'Go into the studio, I'm fine about it..' He said, " Your mouth is smiling, but your eyes are sad." The song Ham wrote that night was called 'If its Love' and has the verse "Well I can't forget tomorrow, when I think of all my sorrow, I had you there but then I let you go, and now it's only fair that I should let you know..if it's love.." But Pete wasn't happy with the chorus."[4]

Events in Evans' love life would lead to the completion of the track. While Evans was touring in Cologne he had met the woman who would become his future wife, Marianne. She moved to London. It was a sparky relationship. "One evening he went to her friend Karen and told Karen, 'She's left me. I need her back. I can't live without her.' He flew to Bonn to find her – he wrote a song called 'I Can't Live'. Its chorus; "I can't live, if living is without you, I can't live, I can't give any more." And so the merging of the two songs,[5] Ham and Evans created the hit. Ham's verse, 'warm, sweet, sentimental' and Evans' chorus, – 'intense, dramatic, heartbreaking.'"[6] Both Ham and Evans said they did not consider the song to have much potential at the time Badfinger recorded it, and the track was slotted to close Side A of their 1970 No Dice album. Badfinger's recording of the song, which is more brusque than its successors' versions, was not released as a single in Europe or North America. "Without You" was released backed by "We're For The Dark" in The Philippines on Apple Records, Catalogue number APPLE-025, "Without You" was also finally released as a 3" CD single in Japan in March 1993 along with the track "No Matter What".

Two writers of the song, Ham and Evans, later committed suicide due to legal and financial issues. In Evans' case, it was a dispute over songwriting royalties for "Without You" that precipitated his action. Songwriting royalties had become the subject of constant legal wrangling for Evans, and In 1983, following an acrimonious argument with his bandmate Joey Molland over the royalties for the song, Evans hanged himself.[7][8]

Ακολουθούν οι στίχοι της μπαλάντας “Without You”:

"Without You"
Well, I can't forget this evening
And your face when you were leaving
But I guess that's just the way the story goes
You always smile, but in your eyes your sorrow shows
Yes, it shows

Well, I can't forget tomorrow
When I think of all my sorrow
I had you there, but then I let you go
And now it's only fair that I should let you know
What you should know

[CHORUS:]
I can't live, if living is without you
I can't live, I can't give anymore
I can't live, if living is without you
I can't live, I can't give anymore

Well, I can't forget this evening
And your face when you were leaving
But I guess that's just the way the story goes
You always smile, but in your eyes your sorrow shows
Yes, it shows

[guitar solo]

[CHORUS x3]

I can't live, if living is without you.

Τρία κλικ μακριά το “Without You” με τους Badfinger, τον Nilsson και την Mariah Carey:




Καλή Εβδομάδα!

27/08/2017

Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

1123. Ποίημα


Τ47. Σαλόνι. Ένα σύνθετο, της μόδας κάποτε, που πλέον λειτουργεί κυρίως ως βιβλιοθήκη. Ανάμεσα στα βιβλία του και αυτά της σειράς «Έλληνες Ποιητές», βιβλίο και δίσκος ακτίνας με απαγγελία ποιημάτων, που έδινε η εφημερίδα «Καθημερινή», από την 1/2/2014 έως και την 1/6/2016. Συνολικά δεκαέξι τόμοι στους οποίους ανθολογούνται δεκατέσσερις ποιητές (οι τόμοι για τους Σεφέρη και Ρίτσο είναι διπλοί).

Πριν από μερικές μέρες ξεφύλλισα κάποια από τα βιβλία της σειράς αυτής. Ανάμεσά τους και το βιβλίο με τα ποιήματα του Τάσου Λειβαδίτη. Σταμάτησα σε ένα ποίημα. Με άγγιξε. Αισθάνθηκα ότι κέρδισα τη μέρα μόνο και μόνο επειδή το διάβασα, συμφώνησα, αισθάνθηκα, αναλογίστηκα.  

Ιδού:

    ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ

Να είσαστε Καλά, να αγαπάτε, να πράττετε, να μην παραλείπετε. . .


13/08/2017

Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

1122. Ένα Ακόμα [Προσωπική Μυθολογία]


Σήμερα. Ξημερώματα. Στο σπίτι σου. Αφαίρεσα δύο ταινίες από την ταινιοθήκη σου. Ταινίες σε δίσκους μεγέθους δίσκων βινυλίου 33 (και 1/3) στροφών. Έκλεψα 400 €. Ήθελα να δω αν θα το αντιλαμβανόσουν.

Πίσω από ένα γραφείο. Διακρινόταν μόνο το πρόσωπό σου. Μίλησες για πέντε ταινίες που σου είχα αφαιρέσει. Για τα 400 €, κουβέντα. Ήταν σαν να με νοιαζόσουν. Χαιρόμουν που σε έβλεπα. Είχα συναίσθηση των διαδραματιζομένων.

Στεγνωμένη πραγματικότητα. Κομμένες γέφυρες. Άρνηση. Μιζέρια. Αδιαφορία. Από την άλλη. Νους που αντιστέκεται. Σκηνοθετεί. Προβάλλει.

Έρπουσες επιθυμίες. Καταπιεσμένες ανάγκες. Ειλημμένη απόφαση. Το παράδοξο της αντιστραμμένης ελπίδας: Ελπίζω να μην τολμήσεις!


10/08/2017